" کسي که در خود احساس کرامت مي کند شهوات و خواهش هاي نفس ، نزد او بي مقدار مي شود."حضرت علي ‹ع› 

بي ترديد يکي از نيرومند ترين غرايز ، نيروي جنسي و تظاهرات حياتي آن است . اين نيرو از ابتداي تولد به صورت کمون (نهفته) در وجود آدمي نهاده شده است . فرد تا پيش از بلوغ ، دوران آرام و بي تحرکي را پشت سر مي گذارد ، اما به محض شروع دوران نوجواني آرام آرام زمان بيداري اين نيرو فرا مي رسد و رفته رفته تمامي وجود نوجوان را در بر مي گيرد و تأثيرات زيادي بر او مي گذارد به گونه اي که نوجوان ، خود را در چنگال قوي اين غريزه ، تقريبا ًبي دفاع و ناتوان مي بيند و آن را خارج از حيطه اراده و اقتدار شخصي خود احساس مي کند . به همين دليل ظهور و بروزاين غريزه خواه ناخواه با مشکلاتي توأم است . شکوفايي اين غريزه ،به تدريج با هزاران تصور و احساس ديگر همراه مي شود و پس از مدتي تقريباً مالک اصلي وجود آدمي مي گردد.

مراحل تمايلات غريزي

نوجوانان درابتدا احساس ناشناخته و مرموزي در وجود خويش مي يابد که آميخته با نوعي محبت و علاقه به ديگران است و سپس چند مرحله را به تدريج طي مي کند:
در مرحله اول توجه نوجوان به وضع بدن معطوف مي شود و اين آغاز توجه و علاقه به امور جنسي است.
در مرحله دوم توجه وعلاقه قبلي با ميل شديد وعاطفه ومحبت همراه مي شود وبه اصطلاح ماهيت عاطفي پيدا مي کند:
در مرحله سوم علاقه به جنس مخالف بيشترمي شود و در ابتدا عشق و علاقه آنها ممکن است هر کسي را هدف قرار دهد . در اين مرحله نوجوان ممکن است به طور اخص به چندين نفر علاقمند شود.
در مرحله چهارم علاقه معطوف به چند نفر تغيير جهت داده و به جانب يک فرد از جنس مخالف هدايت مي شود. اين فرد ممکن است قدري بزرگتر از خود نوجوان باشد و نوجوان ،احتمالا ًبا اين شيوه بخواهد از پشتيباني فردي برخودار شود.
در مرحله پنجم نوجوان ، تغيير عقيده مي دهد و متوجه فردي از جنس مخالف مي شود که تناسب سني با او داشته باشد.
برخي ازروانشناسان ، عشق وعلاقه نوجوانان را دو نوع مي دانند:عشق عاطفي ( ملکوتي ) و عشق شهواني . آنها عشق ملکوتي را محبت و علاقه اي مي دانند که جوان به طرف مقابل احساس مي کند و گاهي هم جوانان از آنان به " عشق پاک" تعبير مي کنند . در اين مرحله ، عشق جنبه جسماني و شهواني ندارد بلکه با نوعي تمجيد و تحسين و احساس فداکاري توأم است و جوان به شدت پرهيز دارد که اين نوع احساس را با بر چسب علاقه جنسي آلوده کند و از آن ، به عشق آسماني ياد مي کند. " موريس دبس " اين نوع گرايش ها را " عشق هاي افلاطوني " مي نامد و آن را مشتمل بر احساسات محبت آميز مي داند. در مرحله عشق عاطفي بروز و ظهور مي يابد جوان بيشتر به مسائل توأم با لذت علاقه مند مي شود و چنانچه در طرف مقابل ويژگي هاي مطلوب را بيابد به ازداوج مي انديشد .